«وَاللَّهِ لَوْ أُعْطِيتُ الأقالِيمَ السَّبْعَةَ بِما تَحْتَ أَفْلاكِها عَلى أَنْ أَعْصِيَ اللَّهَ في نَمْلَةٍ أَسْلُبُها جِلْبَ شَعيرَةٍ ما فَعَلْتُهُ.»
به خدا سوگند اگر هفت اقلیم جهان را با آنچه زیر آسمان‌هایش است به من بدهند تا خدا را نافرمانی کنم و پوست جویی را به ناحق از دهان مورچه‌ای بگیرم، هرگز چنین نخواهم کرد.
— نهج‌البلاغه